The Imposter (2012), sinema tarihinin en akıl almaz ve sürükleyici gerçek hikayelerinden birini belgesel formatında perdeye taşıyor. Yönetmen Bart Layton'un ustalıkla şekillendirdiği bu yapım, 1997 yılında Teksas'tan kaybolan 16 yaşındaki Nicholas Barclay'in yerine, Frédéric Bourdin adında Fransız bir adamın nasıl geçtiğini anlatıyor. Bourdin, İspanya'da polise, kayıp Amerikalı genç olduğunu iddia ederek teslim olur ve inanılmaz bir şekilde, çocuğun kendi ailesi tarafından bile tanınarak Amerika'ya götürülür. Belgesel, hem Bourdin'in kendisinin samimi ve rahatsız edici itiraflarına, hem de Barclay ailesinin üyeleri ve araştırmacıların bakış açılarına yer vererek, olayı çok boyutlu bir şekilde inceliyor. Görüntü yönetimi ve kurgu, gerilim filmlerini aratmayan bir atmosfer yaratırken, izleyiciyi 'gerçek nedir?' sorusuyla baş başa bırakıyor. Oyunculuk performansları denebilecek unsurlar, gerçek kişilerin kamera karşısındaki samimi ve bazen tedirgin edici halleriyle sağlanıyor. Bourdin'in kendini anlatışı, patolojik bir yalancılık ile zekice bir performansın iç içe geçtiği bir portre çiziyor. The Imposter izlenmeli çünkü sadece bir suç hikayesi değil, aynı zamanda yas, umut, aile bağları ve kimlik üzerine derin bir psikolojik çalışma sunuyor. İnsanın en temel içgüdülerinden biri olan 'inanma' isteğinin nasıl istismar edilebileceğini ve gerçeğin bazen inanılmaz olandan daha karmaşık olabileceğini gösteriyor. Gerilim, dram ve gizem sever her izleyiciyi ekran başına kilitleyecek, akıllarda uzun süre kalacak bir başyapıt.